გადმოცემის თანახმად, დიდგორის ომში (12 აგვისტო 1121 წელი) თეთრ ცხენზე ამხედრებული წმ. დიდმოწამე გიორგი ხილულად იბრძოდა ქართველ მეომართა დასახმარებლად. ეს ერთ-ერთია მიზეზთაგან, რომელთა გამოც ეწოდა დიდგორის ბრძოლას “ძლევაი საკვირველი”.  საქართველოსთვის და თითქმის მთელი საქრისტეანოსთვის დიდგორის ბრძოლის წაგება არსებობის დასასრულს მოასწავებდა! 

 ღმრთის შეწევნას მინდობილი ქართველთა მხედრობა გაბედულად შეება მოწინააღმდეგეს სრულიად უთანასწორო ბრძოლაში და ზეციურ ძალთა შეწევნით მოხდა კიდეც “ძლევაი საკვირველი”!
 სიმბოლურია, რომ ჩადუნელთა გვარი ერის სულიერმა მამამ სწორედ “დიდგორობას” – 2012 წლის 12 აგვისტოს აკურთა. ასევე ნიშანდობლივია, რომ გვარის წარმომადგენელთა შორის მსჯელობის შემდეგ, საგვარეულოს მფარველ წმინდანად წმ. დიდმოწამე გიორგი გამოირჩა და დაიწერა საგვარეულო ხატი. 
 როგორც ერის სულიერი მამა, კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II, არაერთგზის გვახსენებს: დღესაც გვიდგას “დიდგორი” და “ბასიანი”, ქართველებო!

 ჩადუნელებო, დღესაც გააფთრებით იბრძვის ბოროტება! თუმცა, ღირსეულ წინაპართა მსგავსად, ღვთის მოიმედედ გაერთიანებულებს დღესაც შეგვეწევიან ზეციურნი ძალნი, ახლაც გვამხნევებს წმ. დიდმოწამე გიორგი, რომლის მადლი და ძალა ფარავდეს და აძლიერებდეს ყველა ჩადუნელს და სრულიად საქართველოს, ამინ!